W dobie narastającego problemu oporności drobnoustrojów na leki przeciwbakteryjne srebro koloidalne wydaje się atrakcyjną opcją dodatkową w terapii zakażeń – uważają hiszpańscy mikrobiolodzy. W ramach próby ustalenia mechanizmów działania srebra na bakterie poczynili wiele ciekawych obserwacji. 

Naukowcy sprawdzali działanie srebra koloidalnego o stężeniu 10 ppm, a więc wcale niespecjalnie dużym. Już jednak przy tym stężeniu bez trudu dało się zauważyć i opisać właściwości bakteriobójcze tego preparatu. Godny uwagi jest fakt, że izolaty bakteryjne użyte podczas tego eksperymentu pochodziły ze źródeł klinicznych, czyli, jak można się spodziewać, były to szczepy o ograniczonej wrażliwości na leki przeciwbakteryjne. Naukowcy użyli w sumie 270 izolatów należących do takich gatunków jak Acinetobacter baumannii, Pseudomonas aeruginosa, Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae, Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis czy rodzaju Enterococcus. 

Srebro okazało się działać bakteriobójczo, ale jego skuteczność, jak się można spodziewać, mocno zależała od gatunku bakterii. Efekty były wyraźne:

  • po 8 godz. w przypadku A. baumannii, E. coli (włączając szczepy oporne na wiele leków);
  • po 24 godz. w przypadku P. aeruginosa oraz izolatów E. faecalis wrażliwych na leki przeciwbakteryjne;
  • tylko w dwukrotnie wyższych stężeniach niż minimalne stężenie hamujące –  po 24 godz. w przypadku opornych na leki przeciwbakteryjne gronkowców złocistych i E. faecalis.

Naukowcy wykryli, że srebro koloidalne najprawdopodobniej nie wpływa na przepuszczalność ściany bakteryjnej (jeden z mechanizmów działania popularnych antybiotyków), za to powoduje generację dużej ilości reaktywnych form tlenu w komórkach bakterii. Zjawisko to może wspomagać terapię antybiotykami i być może pomóc przełamać oporność bakterii na leki. Nie jest to do końca wyjaśnione, bo niektórzy naukowcy obserwowali we wcześniejszych pracach wzrost przepuszczalności ściany bakterii Gram-ujemnych pod wpływem srebra. Wydaje się natomiast, że skuteczność srebra koloidalnego zależy od grubości ściany bakteryjnej – dlatego była wyraźnie niższa w przypadku Gram-dodatniego gronkowca (o tym świadczy konieczność użycia większych stężeń dla uzyskania efektu).

Na podstawie

Antibiotics (Basel). 2020 Jan 19;9(1). Antibacterial Activity of Colloidal Silver against Gram-Negative and Gram-Positive Bacteria. Vila Domínguez A, Ayerbe Algaba R, Miró Canturri A, Rodríguez Villodres Á, Smani Y.

 

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s