Włoscy naukowcy z uniwersytetów w Pawii i Bolonii wykazali korzystny wpływ kombinacji nutraceutyków zawierających ekstrakty wodorostów z rodzaju brunatnic i chrom na metabolizm glukozy. Ich odkrycie może być punktem wyjścia do przyszłego wspomagania leczenia cukrzycy. 

Wykorzystane w eksperymencie wodorosty to workoliść (Ascophyllum nodosum) oraz morszczyn. Badano wpływ ich półrocznego podawania w kombinacji z chromem na takie wskaźniki metabolizmu glukozy, jak glikemia na czczo, glikemia poposiłkowa, stężenie insuliny na czczo i insulinooporność tkanek obwodowych mierzoną wskaźnikiem HOMA. Dodatkowo sprawdzono, jak zachowają się markery przewlekłego stanu zapalnego, tj. hs-CRP i TNF-α. Nutraceutyk albo placebo podawano do każdego z trzech głównych posiłków.

Do badania wybrano osoby z nieprawidłową glikemią na czczo, czyli stanem, w którym stężenie glukozy we krwi na czczo wynosi 100-125 mg/dl. Oznacza to nieprawidłowy metabolizm glukozy i jest to sytuacja zwana stanem przedcukrzycowym, zapowiadająca cukrzycę typu 2 (a ściślej – zwiększająca ryzyko pojawienia się tej choroby; notabene zwiększone jest również ryzyko sercowo-naczyniowe, zaburzenia metabolizmu glukozy przyspieszają bowiem rozwój miażdżycy). Badani już stosowali dietę i byli zachęcani do zwiększenia aktywności fizycznej.

Po 6 miesiącach w grupie otrzymującej aktywny nutraceutyk odnotowano (w porównaniu z placebo) redukcję hemoglobiny glikowanej, glikemii na czczo, glikemii poposiłkowej i poprawę insulinowrażilwości. W grupie wodorostów z chromem prawie jedna piąta chorych powróciła do prawidłowych wartości glikemii na czczo (co oznacza, że cofnęły się zaburzenia metabolizmu glukozy). Zmniejszyły się także wskaźniki stanu zapalnego.

Autorzy zwracają uwagę na potrzebę prowadzenia dalszych badań w celu oceny przydatności wykorzystywania nutraceutyków opartych na wodorostach w zwalczaniu insulinooporności i zaburzeń metabolizmu glukozy.

Na podstawie

Phytother Res. 2019 Feb 3. Ascophyllum nodosum and Fucus vesiculosus on glycemic status and on endothelial damage markers in dysglicemic patients. Derosa G, Cicero AFG, D’Angelo A, Maffioli P.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s