Mimo że naukowcy dość dokładnie opisali bezpośrednią przyczynę demencji w chorobie Alzheimera – czyli gromadzenie w mózgu złogów beta-amyloidu, białka uszkadzającego komórki nerwowe – to nadal daleko do opracowania leku, który by objawy demencji odwracał lub im zapobiegał. W poszukiwaniach remedium pośród substancji naturalnych wiele energii poświęca się kurkuminie.

Kurkumina, aktywny składnik kłącza kurkumy ma duży potencjał w chorobach neurodegeneracyjnych – piszą w pracy podsumowującej jej działanie amerykańscy specjaliści z pola nauki o układzie nerwowym. Kurkumina wiąże się preferencyjnie z białkiem amyloidu i może ułatwiać jego eliminację, co z kolei powinno przekładać się na zabezpieczanie komórek nerwowych przed śmiercią, a w badaniach na zwierzętach skutkuje przywracaniem funkcji poznawczych, prawidłowej czynności czuciowej i ruchowej układu nerwowego. Kurkumina ma ponadto działanie przeciwzapalne i antyoksydacyjne i przenika przez barierę krew-mózg, dzięki czemu może wygaszać reakcję zapalną w ośrodkowym układzie nerwowym – a taka reakcja, jak się uważa, jest ważnym ogniwem w łańcuchu zdarzeń prowadzącym do pojawienia się objawów choroby neurodegeneracyjnej. To i tak nie wszystkie właściwości kurkuminy – dodatkowo chelatuje one metale ciężkie i działa na poziomie materiału genetycznego, aktywując i wyciszają geny odpowiedzialne m.in. za zapalenie w układzie nerwowym, a także poprawia przepływ krwi na poziomie mikrokrążenia.

Zdaniem autorów artykułu szczególna przydatność kurkumy dotyczy możliwości leczenia choroby Alzheimera, Parkinsona, pląsawicy Huntingtona i chorób wywoływanych przez priony (np. choroby szalonych krów). Największym problemem do pokonania jest jednak sposób dostarczenia kurkuminy do mózgu – wchłania się ona słabo i ulega szybkiej deaktywacji w wątrobie. Wchłanianie kurkuminy zwiększa piperyna (substancja aktywna pieprzu) lub połączenie jej z fosfolipidami albo skoniugowanie z aminokwasami. Próbuje się też zamykać kurkuminę w liposomach albo łączyć z cząsteczkami złota lub srebra i innymi nanozwiązkami, aby zapewnić optymalne warunki jej transportu z jelit do mózgu.

To, na co warto zwrócić uwagę, to że kurkumina najprawdopodobniej działa najlepiej przyjmowana regularnie, przez długi czas, w małych dawkach. Duże dawki typu uderzeniowego mogą zaszkodzić osobom z chorobami wątroby lub dróg żółciowych oraz osobom nadużywającym alkoholu, a także osobom leczonym przewlekle przeciwzakrzepowo czy niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi. Tak więc na leczenie za pomocą kurkuminy musimy jeszcze trochę poczekać, natomiast jej regularne stosowanie wydaje się nad wyraz bezpieczne i może pomóc zapobiec demencji lub przynajmniej odsunąć ją w czasie.

Źródło

Int J Mol Sci. 2018 May 31;19(6). Use of Curcumin, a Natural Polyphenol for Targeting Molecular Pathways in Treating Age-Related Neurodegenerative Diseases. Maiti P, Dunbar GL.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s