Połączenie idealne dla żył

Włoscy eksperci chorób naczyniowych zgodnie uznają, że w przewlekłej chorobie żylnej leczenie skojarzone kilkoma nutraceutykami jest skuteczniejsze niż monoterapia, a preparaty miejscowe są bezpiecznym uzupełnieniem we wszystkich stadiach choroby. Takie są główne wnioski specjalistów flebologii skupionych w grupie SIAPAV, którzy przedstawili konsensus dotyczący wykorzystania nutraceutyków wenoaktywnych, czyli naturalnych substancji wspierających stan żył. 

Przewlekła choroba żylna to postępujący proces wynikający z nieprawidłowego przepływu krwi w żyłach, najczęściej w wyniku nieprawidłowego działania zastawek żylnych lub osłabienia ścian naczyń. Stan ten prowadzi do zastoju krwi i wzrostu ciśnienia w żyłach, przekrwienia i zaburzenia metabolizmu tkanek kończyn dolnych. Objawy ewoluują od subiektywnego uczucia ciężkości nóg i wieczornych obrzęków, przez widoczne poszerzenia drobnych naczyń podskórnych i żylaki, aż po przebarwienia, stwardnienia skóry, a w najcięższej fazie – bolesne i trudno gojące się owrzodzenia.

Nutraceutyki wenoaktywne to grupa związków, najczęściej pochodzenia roślinnego, od lat wykorzystywanych do uszczelniania naczyń żylnych i wzmacniania ich ściany. Z uwagi na wciąż niedostateczną liczbę badań klinicznych i konieczność globalnego wsparcia lekarzy w decyzjach o tym, jak optymalnie postępować w sytuacji przewlekłej choroby żylnej, grupa ekspertów ustaliła aktualne wskazówki na podstawie własnej wiedzy i doświadczenia. 

SIAPAV Working Group on Venoactive Nutraceuticals to specjalistyczna grupa robocza działająca w ramach włoskiego towarzystwa naukowego Società Italiana di Angiologia e Patologia Vascolare (Włoskie Towarzystwo Angiologii i Patologii Naczyniowej). Głównym jej zadaniem jest analiza i systematyzacja wiedzy na temat nutraceutyków o działaniu wenoaktywnym (czyli suplementów i substancji pochodzenia naturalnego wpływających na stan żył). 

Jeśli chodzi o wykorzystanie nutraceutyków, eksperci z dużą zgodnością potwierdzili sens stosowania wybranych nutraceutyków we wszystkich stadiach niewydolności żylnej oraz uznali leczenie skojarzone za skuteczniejsze niż monoterapia. Jako rozsądną opcję z wyboru w leczeniu zachowawczym eksperci wskazali połączenie diosminy, ruszczyka, nostrzyka, winorośli i kasztanowca. 

Preparaty miejscowe zostały wskazane w sytuacji występowania już pierwszych objawów (jak pajączki naczyniowe, uczucie ciężkości nóg), jako dodatek do innych typowych metod leczenia. 

Nie osiągnięto konsensusu co do zastosowania ruszczyka, kasztanowca, hydroksyetylortozydów (jak pochodne rutyny: trokserutyna, okserutyna), wyciągu z liści czerwonej winorośli, antocyjanów lub β-arbutyny w monoterapii. 

Eksperci wyraźnie wsparli ideę skojarzonej terapii z użyciem kliku nutraceutyków. Terapia integrująca wiele efektów fizjologicznych została uznana za skuteczniejszą niż leczenie jednym tylko produktem. 

Konieczne są dalsze badania w celu optymalizacji schematów leczenia skojarzonego i preparatów miejscowych oraz określenia ich wpływu na wyniki terapii.

Na podstawie

Buso G, Santini P, Ghirardini F, Bigolin P, Martini R, On Behalf Of The Siapav Working Group On Venoactive Nutraceuticals. Delphi Consensus on the Role of Venoactive Nutraceuticals in the Management of Chronic Venous Disease: A Position Statement of the Italian Society of Angiology and Vascular Medicine (SIAPAV). Nutrients. 2025 Dec 7;17(24):3830. doi: 10.3390/nu17243830. PMID: 41470775; PMCID: PMC12735476.