Mało kto wie, że kurkumina – składnik kurkumy odpowiadający za jej żółtą barwę – jest przez naukowców wykorzystywana w diagnostyce choroby Alzheimera. Wiąże się bowiem z białkiem zwanym amyloidem beta, które gromadzi się w mózgu i uszkadza komórki nerwowe, i prawdopodobnie to ono właśnie odpowiada za pojawienie się choroby. Jeśli do kurkuminy podłączymy znacznik, pozwoli on uwidocznić miejsca, w których została ona związana przez amyloid – a więc regiony mózgu najsilniej objęte zmianami chorobowymi. Zauważono to i zaczęto wykorzystywać mniej więcej 10 lat temu.

I właśnie od tego kurkuminy zaczęła się jej kariera w neurologii. Skoro bowiem kurkumina wiąże się z amyloidem beta, który już odłożył się z mózgu, być może umie to zrobić, ZANIM amyloid uszkodzi neurony? Byłaby to doskonała sposobność, aby chorobie Alzheimera zapobiegać, a może nawet ją leczyć. Faktycznie, są doniesienia naukowe, że chorobie Alzheimera zapobiega nie tylko powszechnie promowana dieta śródziemnomorska, ale i dieta dalekowschodnia, bogata w soję, wodorosty i właśnie kurkumę. A także, że kurkumina redukuje objawy choroby.

Naukowcy właśnie podsumowali aktualny stan wiedzy na temat mechanizmów, w jakich kurkumina może wpływać na zapobieganie demencji alzheimerowskiej. Do najważniejszych zaliczają:

  • wpływ na czynniki transkrypcyjne, receptory i enzymy odpowiadające za reakcję zapalną (np. PPAR, TLR4) – w wyniku czego kurkumina wygasza mikrostan zapalny w układzie nerwowym (nowe teorie wiążą długotrwałe mikrozapalenie z narastającymi uszkodzeniami, które po latach dają objawy chorób neurodegeneracyjnych, jak np. parkinsonizm czy demencja);
  • wpływ na telomerazę, przez co kurkumina opóźnia starzenie się komórek;
  • zwiększanie ilości enzymów neutralizujących wolne rodniki – kurkumina działa więc antyoksydacyjnie;
  • na drodze różnych mechanizmów – zahamowanie wytwarzania amyloidu beta, nasilenie jego usuwania i hamowanie jego agregacji – ten ostatni mechanizm może wykorzystywać kolejną właściwość kurkuminy, mianowicie zdolność chelatowania jonów metali.

Obecnie trwają badania kliniczne z użyciem różnych preparatów kurkuminy, które mają odpowiedzieć, czy jej właściwości biochemiczne przełożą się na redukcję objawów lub ryzyka zachorowania. Te nieliczne zakończone przynoszą sprzeczne wyniki. Jest wiele problemów do pokonania: kurkumina jest nierozpuszczalna w wodzie, słabo się wchłania z przewodu pokarmowego, jest dość szybko eliminowana przez wątrobę, ponadto słabo przenika do mózgu. Aby je obejść, próbuje się kurkuminę łączyć z fosfolipidami, upakowywać w liposomy albo nawet przyjmować donosowo.

Źródło

Neural Regen Res. 2018 Apr;13(4):742-752. Use of curcumin in diagnosis, prevention, and treatment of Alzheimer’s disease. Chen M, Du ZY, Zheng X, Li DL, Zhou RP, Zhang K.

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s