Eksperci pediatrzy z włoskiego towarzystwa lekarskiego opracowali właśnie wytyczne dawkowania witaminy D u dzieci w różnym wieku – począwszy od narodzin aż do osiągnięcia dorosłości. Zwracają przy tym uwagę na kilka kluczowych aspektów działania witaminy D i rozpoznawania jej niedoboru:

  • stężenie witaminy D we krwi <10 ng/ml zagraża rozwojem krzywicy;
  • stężenie witaminy D między 10 a 30 ng/ml w warunkach niedoboru wapnia wywołuje reakcję ze strony przytarczyc i wzrost stężenia parathormonu, który uwalnia wapń z kości, osłabiając je;
  • u dorosłych stężenie >30 ng/ml wydaje się akceptowalne, choć ostatnio podnosi się, że u niektórych osób być może powinno ono być wyższe.

Autorzy podkreślają, że ani mleko kobiece, ani zwyczajowa dieta nie zawierają wystarczającej ilości witaminy D, która w związku z tym musi być suplementowana. Wyjątkiem mogą być co najwyżej pewne regiony nadmorskie, w których dzieci spożywają duże ilości ryb, olejów rybich i kawioru. Nawet wzbogacanie pewnych produktów komercyjnych (typu jogurty, mleko) w witaminę D nie zapewnia jej wystarczającej ilości.

Dlatego włoscy eksperci zalecają, aby suplementować u dzieci witaminę D, w dawkach zależnie od wieku:

  • 0-12 mies. ż.: 400 j.m. dziennie (dzieci urodzone o czasie i bez czynników ryzyka niedoboru witaminy D) lub 600 j.m. w przypadku dzieci z czynnikami ryzyka (do których zalicza się m.in. przewlekłe choroby, zwłaszcza wątroby, nerek i przewodu pokarmowego, konieczność przyjmowania niektórych leków czy dietę wegańską, a także niestosowanie witaminy D przez matkę w okresie ciąży);
  • wcześniaki: 200-800 j.m. w zależności od masy ciała i wieku ciążowego;
  • 1-18 r.ż.: 600-1000 j.m. u dzieci z czynnikami ryzyka niedoboru witaminy D (bliżej 1000 j.m. przy licznych czynnikach ryzyka); co interesujące, oprócz wcześniej wymienionych do czynników ryzyka charakterystycznych dla tego wieku dodatkowo zaliczono małą ekspozycję na słońce oraz otyłość. W razie niedostatecznej ekspozycji na światło słoneczne suplementacja powinna być prowadzona w okresie od listopada do kwietnia (co warto jeszcze podkreślić, dotyczy to słonecznych Włoch, a nie Polski). Dzieci z niemożliwymi do wyeliminowania czynnikami ryzyka (np. stała konieczność przyjmowania leków przeciwpadaczkowych) powinny otrzymywać suplementację przez cały rok, w dawce nawet 3-krotnie większej niż zalecana dla zdrowych dzieci.

Autorzy konsensusu podają też maksymalne dawki bezpieczne dla dzieci:

  • niemowlęta 1000 j.m. dziennie;
  • 1-10 r.ż. 2000 j.m. dziennie;
  • 11-17 r.ż. 4000 j.m. dziennie.

Źródło

Ital J Pediatr. 2018; 44: 51. Vitamin D in pediatric age: consensus of the Italian Pediatric Society and the Italian Society of Preventive and Social Pediatrics, jointly with the Italian Federation of Pediatricians. Giuseppe Saggese, Francesco Vierucci, Flavia Prodam, Fabio Cardinale, Irene Cetin, Elena Chiappini, Gian Luigi de’ Angelis, Maddalena Massari, Emanuele Miraglia Del Giudice, Michele Miraglia Del Giudice, Diego Peroni, Luigi Terracciano, Rino Agostiniani, Domenico Careddu, Daniele Giovanni Ghiglioni, Gianni Bona, Giuseppe Di Mauro, Giovanni Corsello

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s