Dieta bez soli wymaga suplementacji jodu

Kobiety stosujące w celu odchudzania popularną dietę paleo w dłuższym okresie ryzykują niedoborem jodu i zaburzeniami czynności tarczycy, więc powinny rozważyć suplementację jodu – stwierdzili szwedzcy naukowcy. 

U podstaw diety paleo leży założenie, że człowiek powinien jeść tylko te produkty, który były dostępne przed rewolucją agrarną, a więc przed neolitem, ponieważ nie zdążył wyewoluować i przystosować się do „nowych” posiłków. Dieta ta wyklucza więc zboża, sól, cukier, rafinowane oleje itp.

Autorzy pracy zwrócili uwagę, że eliminacja soli z diety paleo może w teorii prowadzić do niedoboru jodu (na obszarach niedoboru jodu w środowisku państwa, w tym i Polska, prowadzą jodowanie soli kuchennej, aby zapobiec poważnym chorobom tarczycy wynikającym z ryzyka przyjmowania zbyt małej ilości jodu). Przeprowadzili więc badanie oceniające, jak duża część kobiet stosujących tę dietę ma faktycznie niedobór tego pierwiastka.

Badanie trwało 2 lata. Uczestniczyły w nim ogólnie zdrowe kobiety po menopauzie z nadwagą lub otyłością, którym zalecano dietę paleo lub dietę zgodną z zaleceniami żywieniowymi dla Skandynawii (Nordic Nutrition Recommendations). Na początku, po 6 i 24 miesiącach u uczestniczek oceniono parametry gospodarki jodowej, takie jak: zawartość jodu w diecie, wydalanie jodu w 24-godzinnej zbiórce moczu, stężenie hormonów tarczycy (tyroksyny FT4 oraz trijodotyroniny FT3) we krwi  oraz hormonu przysadki kontrolującego czynność tarczycy, czyli TSH.

Po 6 miesiącach w grupie paleo odnotowano spadek ilości jodu wydalanego z moczem i spadek stężenia hormonu tarczycy FT3. W grupie kontrolnej parametry pozostały stabilne. Autorzy interpretują te wyniki jako skutek niedoboru jodu i zalecają rozważenie suplementacji przy dietach ubogich w sól.

Źródła

Eur J Clin Nutr. 2018 Jan;72(1):124-129. A Paleolithic-type diet results in iodine deficiency: a 2-year randomized trial in postmenopausal obese women. Manousou S, Stål M, Larsson C, Mellberg C, Lindahl B, Eggertsen R, Hulthén L, Olsson T, Ryberg M, Sandberg S, Nyström HF.