Naukowcy z ośrodka WHO (Światowej Organizacji Zdrowia) zajmującego się chorobami metabolicznymi kości w Bejrucie (Liban) odpierają zarzuty, jakie w ostatnim czasie pojawiają się wobec znaczenia suplementacji witaminy D i wapnia dla zdrowia układu kostno-szkieletowego. 

Trudno się spodziewać, by – biorąc pod uwagę, że badań na temat witaminy przeprowadzono tysiące – wszystkie dały jednakowo korzystne wyniki. Odzwierciedla to spore trudności w formułowaniu zaleceń co do suplementacji witaminy D – u kogo tak, u kogo nie, jakie dawki, jak długi czas itd. Dlatego jeśli przeanalizować wytyczne instytucji naukowych czy towarzystw medycznych, wciąż panują spore rozbieżności. Niektórzy idą dalej i podważają tezę, by suplementacja witaminy D wpływała na ryzyko wypadków czy złamań.

Autorzy cytowanej pracy wyszukali przeglądy systematyczne i metaanalizy randomizowanych badań klinicznych, w których używano witaminę D, w celu ustalenia jej wpływu na ryzyko upadków i złamań kości. Skupiono się na najnowszych pracach, po 2012 r. Analiza zbiorcza wskazuje, że:

  • suplementacja witaminy D i wapnia może zmniejszać ryzyko upadku w większym stopniu niż sam wapń albo placebo u osób przebywających w domach opieki lub samodzielnie żyjących, choć dane na ten temat są wciąż niespójne;
  • najwięcej danych pozwala sądzić, że wapń z witaminą D pomaga zmniejszyć ryzyko złamania w obrębie biodra (o ok. 15-30 proc.) i ryzyko dowolnego złamania, o ok. 5-20 proc.

Wiele jest do zrobienia w kontekście jakości badań klinicznych: różnorodność stosowanych dawek witaminy D i wapnia, długości suplementacji czy liczebności badanych grup utrudnia wysnuwanie dalekosiężnych wniosków. Tak czy inaczej, autorzy opowiadają się za suplementacją witaminy D u starszych osób, szczególnie przebywających w domach opieki, codziennie, w dawce 800-1000 j. Pomiary stężenia witaminy D we krwi radzą natomiast rezerwować dla grup szczególnego ryzyka.

Na podstawie

Bone. 2019 Oct 30;131:115112. Impact of vitamin D supplementation on falls and fractures-A critical appraisal of the quality of the evidence and an overview of the available guidelines. Chakhtoura M, Chamoun N, Rahme M, El-Hajj Fuleihan G.

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s