Witamina D w dawce 2000 j. redukuje aktywność colitis ulcerosa, a efekt ten widoczny jest w postaci poprawy jakości życia chorych – ogłosili naukowcy z uniwersytetów medycznych w Teheranie (Iran).

Od czasu odkrycia, że witamina D jest aktywowana przez komórki układu odpornościowego, zwłaszcza te, których zadaniem jest nie dopuszczać do nadmiernego rozbujania reakcji zapalnej, oraz że zasoby tej witaminy maleją w przewlekłych chorobach zapalnych, naukowcy próbują ustalić, czy witaminę D można wykorzystywać w leczeniu stanów przebiegających z nadmierną aktywacją układu odpornościowego.

Zainteresowanie budzą zwłaszcza częste choroby o podłożu z autoagresji, a do nich należą choroby zapalne układu pokarmowego, jak choroba Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego, czyli colitis ulcerosa. Wciąż nie znamy ich przyczyny, leczenie jest objawowe, czasem trudne (konieczne może być nawet wycięcie objętego martwicą fragmentu jelita), objawy nawracają, stając się dla chorych istnym koszmarem. Każda więc interwencja, również dietetyczna, który nawet w niewielkim stopniu uspokoi proces zapalny w przewodzie pokarmowym, jest godna szczególnej uwagi.

Autorzy pracy sprawdzili skuteczność dwóch różnych dawek witaminy D u 50 chorych z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego: 1000 oraz 2000 j. dziennie. Wszyscy chorzy mieli potwierdzoną chorobę histopatologicznie i mieli niedostateczne zasoby witaminy D (stężenie 25-OH-D mniejsze niż 30 ng/ml). Lek podawano przez 12 tygodni. Sprawdzano, jak zmieni się w każdej z grup:

  • stężenie witaminy D we krwi;
  • aktywność antyoksydacyjna i status oksydacji;
  • aktywność choroby.

Pierwsza zaskakująca wiadomość jest taka, że w grupie otrzymującej mniejszą dawkę praktycznie nie zmieniło się stężenie witaminy D we krwi, dopiero w grupie 2000 j. obserwowano wzrost (o ok. 7 ng/ml). Temu towarzyszyła istotna poprawa statusu oksydacyjnego oraz spadek aktywności choroby i poprawa jakości życia.

Autorzy rekomendują, by każdy chory z wrzodziejącym zapaleniem jelit miał sprawdzoną witaminę D, wskazując jednocześnie, że dawka 1000 j. nie wystarcza do uzyskania korzyści klinicznych w tej chorobie.

Na podstawie

Nutr J. 2019 Mar 11;18(1):16. The effects of two vitamin D regimens on ulcerative colitis activity index, quality of life and oxidant/anti-oxidant status. Karimi S, Tabataba-Vakili S, Yari Z, Alborzi F, Hedayati M, Ebrahimi-Daryani N, Hekmatdoost A.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s