Ekstrakt z owocni mangostanu może być stosowany w leczeniu trądziku młodzieńczego, a skuteczność ma porównywalną z żelem z antybiotykiem – i pozbawiony jest poważnych skutków ubocznych – piszą specjaliści uniwersytetów medycznych w Tajlandii.

Tropikalny mangostan (nie mylić z mango!) jest zwany superowocem z powodu szczególnych właściwości – jest źródłem ksantonów, związków rzadko występujących w przyrodzie, silnych przeciwutleniaczy o działaniu antyrakowym, przeciwstarzeniowym i antybakteryjnym. Przez wiele lat był owiany sporą dozą tajemniczości, w związku z zakazem sprowadzania go do USA – dostępny był tylko na Dalekim Wschodzie.

Nie dziwi więc, że tamtejsi naukowcy szukają sposobów wykorzystania mangostanu w nowoczesnej terapii chorób (w medycynie ludowej jest stosowany od wieków). O właściwościach przeciwbakteryjnych mangostanu już pisaliśmy. Trądzik jest chorobą zapalną, w której zmiany skórne są powodowane reakcją układu odpornościowego na bakterię Propionibacterium acnes. Jedną z opcji terapii jest miejscowa antybiotykoterapia, dość skuteczna, ale powodująca też selekcję szczepów opornych – w wyniku czego może przestać być skuteczna. Stąd poszukiwania nowych sposobów leczenia.

Tajscy naukowcy, specjaliści dermatologii i farmakologii opracowali żel zawierający alfa-mangostynę, przeciwbakteryjny ksanton uzyskiwany z mangostanu, i porównali jego skuteczność z 1% żelem z klindamycyną u osób ze zmianami trądzikowymi o nasileniu łagodnym i umiarkowanym. Ciekawy był projekt badania – na jedną połowę twarzy aplikowano pierwszy żel, na drugą połowę – drugi. Każdy pacjent był sam dla siebie i grupą badaną, i grupą kontrolną. Leczenie stosowano przez 12 tygodni.

Ekstrakt z mangostanu okazał się skuteczny już po 2 tygodniach, a po 3 miesiącach zaowocował redukcją zaskórników i zmian zapalnych o ok. 2/3! Rezultaty leczenia były nawet nieco lepsze niż w przypadku żelu z antybiotykiem. Nie stwierdzono przy tym działań ubocznych.

Nie jest niczym dziwnym, że nutraceutyki stają się źródłem substancji wykorzystywanych w kosmetologii (takim przykładem jest np. madekasozyd zawarty w drogich kremach anti-aging, a ekstrahowany z wąkrotki azjatyckiej). Zawsze pozostaje też pytanie, czy skuteczność aplikacji miejscowej jest większa niż przy regularnym spożyciu doustnym, ale zawsze wymaga osobnego zbadania.

Źródło

J Cosmet Dermatol. 2019 Jan 27. Clinical efficacy of 0.5% topical mangosteen extract in nanoparticle loaded gel in treatment of mild-to-moderate acne vulgaris: A 12-week, split-face, double-blinded, randomized, controlled trial. Lueangarun S, Sriviriyakul K, Tempark T, Managit C, Sithisarn P.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s