Norwescy lekarze przeanalizowali dane z badań prowadzonych pod wspólną nazwą Tromsø Study, aby sprawdzić, czy istnieje korelacja między spożyciem kwasów tłuszczowych omega-3 a incydentami choroby zakrzepowo-zatorowej. 

Choroba zakrzepowo-zatorowa to grupa zjawisk, których podłoże i przebieg są w zasadzie wspólne: krew krzepnąca w naczyniach krwionośnych daje początek zakrzepowi, którego fragment może się oderwać i płynąc z prądem krwi, zatkać jakieś ważne naczynie krwionośne, powodując zaburzenia funkcji narządu, do którego to naczynie prowadziło krew. Jeśli narząd ten jest ważny a zator duży, grozi to nawet śmiercią. Typowym przykładem jest zakrzepica w obrębie żył łydki, do której u osób usposobionych może dojść pod wpływem środków antykoncepcyjnych czy długotrwałego bezruchu (np. podróży samolotem). Czasami przebiega ona bezobjawowo i wtedy nawet nie zdajemy sobie sprawy, że w nogach utworzyły się zakrzepy. Taki zakrzep, jeśli się oderwie i jeśli będzie duży, płynąc z krwią trafi najpierw do serca, a potem do płuc, wywołując zatorowość płucną (bardzo niebezpieczny stan). Innym przykładem jest migotanie przedsionków, w którym może dojść do utworzenia zakrzepu w przedsionku serca, a gdy ten się urwie, z prądem krwi trafia do mózgu, gdzie może spowodować udar.

Jak kwasy omega-3 wpływają na ryzyko zakrzepów?

Norwescy lekarze przeanalizowali dane od blisko 22 tys. uczestników badania, korelując incydenty zakrzepicy i zatorów (odnotowano ich 541) ze spożyciem ryb, tłuszczu rybiego i suplementów z kwasami omega-3.

Osoby, które spożywały największe ilości kwasów omega-3, miały o 22-26 proc. mniejsze ryzyko choroby zakrzepowo-zatorowej niż ci, w których diecie tego składnika było najmniej. Jeszcze wyraźniejszy okazał się nawet wpływ kwasów omega-3 na zator płuc związany z obecnością czynników ryzyka (takich jak długotrwałe unieruchomienie, zaburzenia krzepnięcia krwi, stan po urazie wielonarządowym czy choroba nowotworowa) – tu kwasy omega-3 wiązały się z redukcją ryzyko o przeszło połowę.

Autorzy zauważyli, że obserwowane działanie ochronne kwasów omega-3 pojawia się dopiero po przekroczeniu określonej dawki – wynosi ona ≥4,7 g tygodniowo.

Źródło

Res Pract Thromb Haemost. 2018 Dec 13;3(1):59-69. Dietary intake of marine n-3 polyunsaturated fatty acids and future risk of venous thromboembolism. Isaksen T, Evensen LH, Johnsen SH, Jacobsen BK, Hindberg K, Brækkan SK, Hansen JB.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s