Zauważmy, że pytanie nie brzmi: „czy?”, tylko „jak?”. Amerykańscy autorzy postanowili podsumować, co wiemy na temat mechanizmów działania tego metalu w układzie nerwowym, ze szczególnym zwróceniem uwagi na objawy depresyjne. 

Cynkiem i jego znaczeniem ochronnym w depresji zainteresowano się około 30 lat temu. Początkowo prowadzono badania obserwacyjne na zwierzętach, potem sprawdzano korelację między cynkiem i nastrojem u ludzi, wreszcie zaczęto prowadzić badania interwencyjne – czyli sprawdzano, jak suplementacja cynku wpłynie na nastrój: zmniejszy objawy depresji czy nie. Z badań wyłonił się ciekawy obraz – cynk poprawia do pewnego stopnia depresyjny nastrój, i to bardziej u kobiet niż u mężczyzn, ale co ciekawe: wzmacnia efekt działania klasycznego leczenia przeciwdepresyjnego. I nie wystarcza cynk w preparatach wielowitaminowych, co wskazuje, że w depresji dawka musi być odpowiednio większa.

Do mechanizmów potencjalnego działania cynku w depresji autorzy zaliczają przede wszystkim:

  • zdolność do regulowania przez cynk neurotransmisji, czyli wydzielania przez neurony substancji przekazujących sygnały do innych komórek nerwowych;
  • wykorzystywanie przez neurony samego cynku jako neurotransmitera;
  • zmniejszanie wydzielania kortyzolu, czyli wpływ na komponentę hormonalną depresji;
  • wykorzystywanie cynku w procesie wytwarzanie serotoniny, zwanej „hormonem szczęścia”;
  • aktywację przez cynk tych samych genów, które aktywują niektóre z leków przeciwdepresyjnych;
  • działanie przeciwzapalne i antyoksydacyjne cynku (najnowsze teorie łączą powstawanie depresji z mikrostanem zapalnym w mózgu);
  • blokowanie działania receptora NMDA i hamowanie syntezy tlenku azotu w komórkach nerwowych.

Autorzy zwracają uwagę na jeszcze jeden istotny aspekt suplementacji cynku: duża dawka cynku wiąże się z ryzykiem zubożenia zasobów miedzi, której niewielkie ilości są nam niezbędne, dlatego osoby suplementujące cynk w dużej dawce powinny zadbać również o źródło miedzi.

Źródło

Nutrients. 2018 May 9;10(5). Zinc, Magnesium, Selenium and Depression: A Review of the Evidence, Potential Mechanisms and Implications. Wang J, Um P, Dickerman BA, Liu J.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s