W obliczu coraz mniejszej liczby nowych leków skutecznych w chorobach psychicznych istnieje potrzeba poszukiwania wsparcia w naturze. Jednym ze źródeł z dużym potencjałem może okazać się mangostan – piszą psychiatrzy, farmakolodzy i neuronaukowcy z Australii. 

Dwie z najcięższych chorób psychicznych – schizofrenia i choroba afektywna dwubiegunowa – mają wspólne przynajmniej niektóre elementy patofizjologiczne, takie jak zaburzenia przekaźnictwa dopaminergicznego, serotoninergicznego i glutaminergicznego, w obu chorobach też skuteczne są te same leki (atypowe neuroleptyki). Nie wszyscy jednak chorzy w równym stopniu odpowiadają na standardowe leczenie ukierunkowane na regulację przekaźnictwa nerwowego, stąd autorzy sugerują, by próbować nowych terapii. Ich celem powinno być niwelowanie stresu oksydacyjnego, dysfunkcji mitochondriów, zapobieganie śmierci komórek nerwowych. Nie bez znaczenia są też obserwacje wskazujące na aktywację układu immunologicznego i toczący się w organizmach chorych psychicznie przewlekły stan zapalny, który również można próbować wygasić za pomocą naturalnych produktów.

Zwłaszcza dysfunkcja mitochondrialna wydaje się atrakcyjnym, nowym celem leczenia schizofrenii. Mamy bowiem dane wskazujące na zaburzenia rozmieszczenia i funkcjonowania mitochondriów w tej chorobie, nie tylko w układzie nerwowym.

Na wiele z tych zaburzeń mogą korzystnie wpływać związki obecne w owocni mangostanu, tropikalnego superowocu. Zawiera ona ok. 50 znanych substancji biologicznie aktywnych, wśród nich ksantony, katechiny i polifenole, niektóre dość mocno unikatowe i rzadko występujące w innych źródłach. Ich potencjalne działanie w chorobach psychicznych obejmuje m.in.:

  • wpływ na przekaźnictwo serotoninergiczne;
  • hamowanie rozkładu tzw. drugiego przekaźnika wewnątrzkomórkowego – cAMP (podobnie działają niektóre leki psychotropowe);
  • działanie antyoksydacyjne i prewencję dysfunkcji mitochondriów;
  • wygaszanie tlącego się stanu zapalnego, m.in. za pośrednictwem hamowania indukowalnej syntazy tlenku azotu (enzym generujący tlenek azotu, będący w nadmiarze czynnikiem miejscowo szkodliwym);
  • ochrona neuronów przed przedwczesną śmiercią.

Badań klinicznych oceniających wpływ mangostanu na psychikę przeprowadzono póki co niewiele. Dostępne dane wskazują na poprawę w zakresie uczucia zmęczenia po wysiłku, poprawę nastroju, ale też redukcję objawów schizofrenii (jedno badanie). Wykorzystanie mangostanu jako leczenia wspomagającego psychozy wydaje się ciekawym kierunkiem, wymaga jednak przeprowadzenia większych badań, oceny nie tylko skuteczności, ale i ryzyka interakcji z lekami. Wydaje się natomiast, że ryzyko działań ubocznych jest znikome – w przeprowadzonych badaniach nie odnotowano poważniejszych niekorzystnych skutków (zaobserwowano natomiast korzystne, np. poprawę metabolizmu glukozy).

Autorzy, co godne podziwu, nie poprzestali na teoretycznym uzasadnieniu racjonalności wykorzystania mangostanu w chorobach psychicznych [1]. Równolegle ogłosili bowiem protokół nowego badania klinicznego, które rozpoczynają – właśnie poświęconego ocenie skuteczności tego superowocu w schizofrenii i chorobie schizoafektywnej.

Na podstawie

Front Psychiatry. 2019 Mar 13;10:115. The Therapeutic Potential of Mangosteen Pericarp as an Adjunctive Therapy for Bipolar Disorder and Schizophrenia. Ashton MM et al.

Clin Psychopharmacol Neurosci. 2019 May 31;17(2):297-307. Protocol and Rationale: A 24-week Double-blind, Randomized, Placebo Controlled Trial of the Efficacy of Adjunctive Garcinia mangostanaLinn. (Mangosteen) Pericarp for Schizophrenia. Turner A et al. 

 

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s