Zespół współpracowników z kilku amerykańskich i kanadyjskich ośrodków zajmujących się medycyną integracyjną  w onkologii – tj. łączących standardy leczenia onkologicznego z terapiami niekonwencjonalnymi – opublikował artykuł dotyczący zasadności i sposobów stosowania dożylnej witaminy C u pacjentów onkologicznych. Praca została opublikowana na łamach kanadyjskiego dwumiesięcznika „Current Oncology”, poświęconego postępom i kontrowersjom w terapiach onkologicznych.

Autorzy podsumowują wiedzę na temat działania witaminy C w chorobie nowotworowej z dostępnych prac naukowych i badań klinicznych. To, na co zwracają szczególną uwagę, to zwiększona częstość występowania niedoboru witaminy C u pacjentów z nowotworem, wywoływana m.in. niedożywieniem, upośledzeniem wchłaniania, zwiększonym wykorzystywaniem do procesów metabolicznych w tkankach i stresem oksydacyjnym. Ten zaś wywoływany być może zarówno przez nowotwór, jaki i jego leczenie, i może przekładać się na objawy. Jak piszą autorzy, dostępne prace naukowe nie wskazują jednoznacznie, by witamina C była skuteczna w zwalczaniu samego nowotworu (choć istnieje podłoże teoretyczne takiego działania, udowodnione w badaniach przedklinicznych). Są jednak dane kliniczne wskazujące, że witamina C może przynieść poprawę w zakresie objawów oraz jakości życia chorych. Zwłaszcza warto ją rozważać, gdy występuje zmęczenie, bóle mięśniowe lub stawowe albo niedokrwistość w przebiegu choroby nowotworowej.

Zarówno doustna, jak i dożylna terapia witaminą C jest zdaniem autorów bezpieczna i może być stosowana po spełnieniu pewnych warunków:

  • dawka dożylna powinna wynosić 5-25 g i być podawana przez 30-120 min, aby uzupełnić zasoby witaminy C;
  • między dawkami dożylnymi można stosować witaminę C doustnie (500–4000 mg);
  • nie należy szybko podawać dużych dawek witaminy C (np. 15 g w 30 min), bo zaczynają działać odwrotnie (prooksydacyjnie);
  • należy uważać na przeciwwskazania do takiej terapii: niewydolność nerek, hiperkalcemia lub oksaluria (nadmiar kwasu szczawiowego w moczu), hemochromatoza (przeładowanie żelazem), choroba Wilsona (zatrucie miedzią), liczne przetoczenia krwi (możliwość przeładowania żelazem).

To, co – jak podkreślają autorzy, wymaga dalszych badań – to ewentualny wpływ witaminy C na przeżycie, gdy będzie ona stosowana jako element kompleksowego leczenia, np. wraz z chemioterapią i radioterapią.

Źródło

Curr Oncol. 2018 Apr;25(2):139-148. Intravenous vitamin C in the supportive care of cancer patients: a review and rational approach. Klimant E, Wright H, Rubin D, Seely D, Markman M.

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s