Homocysteina czynnikiem ryzyka demencji

Homocysteina ma w świecie medycznym historię co najmniej burzliwą. Dwadzieścia lat temu była podejrzewana o bycie nowym („nieklasycznym”) czynnikiem ryzyka zawału serca i już już prawie ogłoszono przełom w kardiologii – ale okazało się, że nawet jeśli jest czynnikiem ryzyka, to jej zbijanie tego ryzyka nie zmienia. Próbowano ją też powiązać z udarem – ale okazało się, że trzeba by „leczyć z homocysteiny” prawie 150 osób przez 5 lat, aby zapobiec jednemu udarowi [1]. Teraz jednak homocysteina doczekała się uznania. 

Międzynarodowy zespół ekspertów po przeglądzie badań naukowych z ostatnich 20 lat uznał bowiem, że stężenie homocysteiny we krwi jest możliwym do modyfikacji czynnikiem ryzyka zaburzeń poznawczych, demencji i choroby Alzheimera u osób w podeszłym wieku. W badaniach klinicznych homocysteina zwiększała ryzyko demencji o 15 do 150 proc. i na poziomie populacyjnym odpowiadała za ryzyko tej choroby w 4-30 proc.

Interwencje zmierzające o obniżenia homocysteiny u starszych osób z jej podwyższonym stężeniem polegają na podawaniu witamin z grupy B. Wykazano, że istotnie zmniejszają one stopień zaniku mózgu (jako całości, ale również zaników regionalnych) i zwalniają tempo rozwoju zaburzeń poznawczych.

Eksperci uznali, że umiarkowanie zwiększone stężenie homocysteiny w osoczu (>11 μmol/l), zaburzenie stosunkowo częste w podeszłym wieku, jest jedną z przyczyn związanego z wiekiem pogarszania się funkcji poznawczych i demencji. Autorzy zwracają uwagę, że konieczne są dalsze badania nad kompleksem witamin B, aby sprawdzić, czy ich podawanie zabezpieczy osoby z grupy szczególnie zwiększonego ryzyka przed otępieniem, zanim ono wystąpi.

Źródła

[1] Cochrane Database Syst Rev. 2017 Aug 17;8:CD006612. Homocysteine-lowering interventions for preventing cardiovascular events. Martí-Carvajal AJ, Solà I, Lathyris D, Dayer M.

[2] J Alzheimers Dis. 2018;62(2):561-570. Homocysteine and Dementia: An International Consensus Statement. Smith AD, Refsum H, Bottiglieri T, Fenech M, Hooshmand B, McCaddon A, Miller JW, Rosenberg IH, Obeid R.